«Իսրայելի կողմից 1915 թվականի իրադարձությունների ճանաչումը որպես, այսպես կոչված, «ցեղասպանություն»՝ սոսկ անօգուտ փորձ է սեփական ձեռքերով թափված անմեղ պաղեստինցիների արյունը, Մերձավոր Արևելքում իր իսկ ծավալած պետական ահաբեկչությունը և մարդկության դեմ անպատժելիորեն իրագործվող հանցագործությունները քողարկելու համար»,- ասված է Թուրքիայի նախագահի աշխատակազմի հայտարարության մեջ:               
 

Ինչի՞ վրա են հույս դրել «խաղաղության» ջատագովները

Ինչի՞ վրա են հույս դրել «խաղաղության» ջատագովները
17.05.2026 | 17:14

Եկեք երկու պարզ հարց տանք․

1. Եթե միջազգային զսպման մեխանիզմները էլ ավելի թուլանան, և Ադրբեջանը, բացի իր սեփական մղումներից, չունենա որևէ այլ խոչընդոտ Հայաստանի վրա հարձակվելու համար, արդյոք կհարձակվի՞, թե կասի՝ «լավ, հայերը խաղից դուրս են, թող իրենց համար հանգիստ կողքի քաշված տնտեսություն զարգացնեն»։

2. Կարո՞ղ է աշխարհում առաջանալ մի իրավիճակ, երբ միջազգային զսպման մեխանիզմներ այլևս չլինեն։

Կարծում եմ՝ երկրորդ հարցի պատասխանը միանշանակ է։ Սրանից բխում է նաև առաջին հարցի միանշանակ պատասխանը։

Հարց է առաջանում՝ ինչի՞ վրա են հույսը դրել «խաղաղության» ջատագովները՝ կզելով, ուրանալով և հնարավոր ամեն ինչ զիջելով։

Նման պատմական իրավիճակ մենք արդեն ունեցել ենք՝ Անիի թագավորությունում, երբ որոշվեց, որ աշխարհաքաղաքական հարցերը մեր գործը չեն, ու՞մ երեխեքի հաշվին պետք է Անին պահենք, և քանի որ լավ էլ հարուստ ենք ապրում, կարելի է մի կողմ քաշվել ու միայն տնտեսությամբ զբաղվել։ Արդյունքում Անին, անեցիների հետ միասին, գցեցին քացու տակ ու ավերեցին։

Վահրամ Մարտիրոսյան

Դիտվել է՝ 4403

Մեկնաբանություններ